Οι αλήθειες της Αριάνας

Καθισμένοι στο τραπέζι της κουζίνας, με το κουκλόσπιτο μπροστά, τον Αρίστο και το νάνι στο χέρι, η αγάπη μου βάζει τα γυαλιά. Παίζει με τις κούκλες της και δείχνει να νυστάζει.
-Μήπως είναι ώρα να κοιμηθείς;
-Γιατί;
-Γιατί κλείνεις τα μάτια! Να γιατί!
-Τα κλείνω για να βλέπω καλύτερα. Δε ξέρεις..
Η σιωπή μου δήλωνε υποταγή στην απρόσκοπτη ροή σοφίας της 4χρόνης πρωτότοκης ανιψιάς μου. Κάποιοι χρειάζονται γυαλιά, κάποιοι σκύλους-οδηγούς, κάποιοι άλλοι φίλους να τους ανοίξουν τα μάτια. Και για μένα, μια καθαρή καρδιά μου δείχνει τον δρόμο που βαδίζω εδώ και καιρό.
(ξέρω πως με την αγάπη, δε χάνεσαι ποτέ)
Ζωγραφίζουμε στην οθόνη του κινητού, αφού η τεχνολογία εξαφάνισε το ρομαντισμό της ξύστρας. Δύο ανθρωπάκια, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, που κρατάνε μια καρδιά. Η Αριάνα συνεχίζει την ζωγραφιά:
-Τί είναι αυτά στο αγόρι;
-Δάκρυα
-Γιατί κλαίει καλέ το παλικάρι;
-Γιατί θέλει κι αυτός μια καρδιά, άλλα έχουνε μόνο μια και την τραβάνε.
Μετά από αυτό, δε χρειάζομαι κανέναν προφήτη και μάντη στη ζωή μου.

"βγαίνει η βαρκούλα, βγαίνει η βαρκούλα του Ψαρά. Από το περιγυάλι..."
Αν θες να λέγεσαι ψαράς, να ξέρεις πως βγαίνει από το περιγυάλι για να πιάσει ψάρια. Είναι ανόητο να απλώνεις δίχτυα σε βράχια.
Κι αν ακόμα εμπιστεύεσαι μόνο τα μάτια σου, έχεις δει φάλαινα;
(Μόλις κοιμήθηκε. Η μαμά μου της χάιδεψε το αυτάκι.. Έτσι ηρεμεί και κοιμάται..)

Κουνέλια, κιθάρες και λουκάνικα

Όλα χωράνε!
Στο μυαλό, όλα χωράνε.
Και έχουν και νόημα και λογική.
Οι λέξεις μαζί δε βγάζουν νόημα.
Τα γράμματα μένουν άδεια και η λογική δεν τα φτάνει.
Σε κάποιο μυαλό όμως, έχουν λόγο υπάρξης, αυτόν του Ερμή.
Σε κάποιο μυαλό τρύπωσαν σαν μεγάλοι ποντικοί..
Στρούριμπουρομ..Στρούριμπουριμ..

Ομπρέλα

Σε όλη την παιδική μου ηλικία φοβόμουν. Η νονά μου με χαρακτηριστική φωνή μου φώναζε "μούχλα μπαμπούλα", κι εγώ πρώτα έκλεινα τα μάτια να μη το δω(!)και μετά έτρεχα στην αγκαλιά της να με σώσει. Ο ίδιος άνθρωπος που πριν πέντε λεπτά ήταν η πηγή του φόβου μου, γινόταν ο προστάτης μου και γελούσε με το κλάμα μου.
Το ίδιο έκανε κι ο αδερφός μου. Με τρόμαζε ανοίγοντας τα μάτια του και λέγοντας"τί είναι αυτό πίσω σου;;;;;;!"και πάλι εγώ έτρεμα κι έτρεχα πάνω του. Μέχρι που σκέφτηκα λίγο και ηρέμησα. Και φοβήθηκα παραπάνω με την πραγματικότητα κι όχι τη φαντασία τους. Κι αγάπησα και πέρασαν οι φόβοι. Όχι απλά πέρασαν. Εξαφανίστηκαν σαν σκιές. Αφού όμως πέρασαν πρώτα από πάνω μου..
Ο αδερφός μου μεγάλωνε με το ρόλο του προστάτη μου, και ήταν πιο αδύναμος πάντα από μένα. Δε χρειάστηκα πολλές φορές την βοήθεια του(εκτός από την οικονομική ομολογώ). Σε όλα τα υπόλοιπα λάθη μου τα κατάφερα μόνη μου. Η ανάγκη του να προστατέψει κάποιον (σοβαρά αυτή τη φορά) του έφερε 3 μικρά και μια σύζυγο. Είναι στα προκαταρκτικά και πάει καλά.
Όσο για την πραγματική προστασία της αγάπης, έχω κι εγώ τη μαμά μου. Που πιστεύει σε μένα πως είμαι δυνατή και ικανή για όλα! Κάθε φορά που με βλέπει να φοβάμαι και να πονάω  έχει τον τρόπο να με κάνει 3 μέτρα ψηλή και να πετάω πάνω από την καταστροφή. Δε μου χάιδευει ούτε τα αυτιά ούτε τις φτερούγες, κι ούτε έχει προσπαθήσει να έχω την ανάγκη της. Με δυναμώνει ακόμη και το όχι της. Και ο ομφάλιος λώρος δεν έχει κοπεί. Δε χρειάζεται. Μεγαλώνει κάθε μέρα τόσο πολύ που με αφήνει να κάνω τον γύρο του κόσμου 100 φορές. Κι εγώ πάλι θα βρεθώ δίπλα της.
Δεν κρατάει ομπρέλα στον πόνο, ούτε μου κλείνει τα αυτιά στις σειρήνες μου. Με την εμπιστοσύνη της ξέρω τον δρόμο. Κάθε δρόμο.

Μάνα, είσαι υπέροχη! Και δε χρειάζεται να σου φέρω λουλούδια στη γιορτή της μητέρας. Τυπικά γιορτάζουν όλες μαζί. Εσένα σε γιορτάζω σε κάθε μου Ανάσταση! Κι έχω πολλές..

A kind of magic

Αν θεωρηθώ ρομαντική ή γραφική που πιστεύω στην αγάπη, θα επιβεβαιώσω για άλλη μια φορά πως αξίζει να είσαι διαφορετικός και να πολεμάς γι' αυτό.
Θα πάρω περισσότερο δύναμη για να πολεμήσω τους ανεμόμυλους του συστήματος και των πεποιθήσεων, και θα βρω το μονοπάτι της αλήθειας χωρίς καμιά δυσκολία.
Θα λυθεί κάθε μου πρόβλημα χωρίς να χρειαστεί να υποχώρησω στα θέλω μου!
Οι φόβοι θα πάρουνε σειρά, ο ένας πίσω από τον άλλο, και θα ανταλλάξουν τη θέση τους με θαύματα, που οποιοσδήποτε παραδοσιακά λογικός νους δε τολμάει καν να προσπαθήσει.
Και θα είμαι δίπλα σου να σου δείχνω τον τρόπο.

1000 καράτια

Η ποιότητα της αληθινής αγάπης είναι σαν το διαμάντι. Λαμπερή και ανθεκτική, πρίσμα που αντανακλά την ομορφιά από κάθε του έδρα..
Η αγάπη δεν είναι γυαλί να σπάσει. Αυτός που το ξεστόμισε, είναι απλά αδαής και απροπόνητος για κάθε αλήθεια.

Τα λάθη είναι λάσπη.Ο θυμός είναι σκόνη. Και ο εγωισμός πλαστελίνη. Προσπάθησε να σπάσεις το διαμάντι με κάτι από τα τρία. Θα το λερώσεις. Θα το θολώσεις για λίγο. Στην χειρότερη θα το καλύψεις με πλαστελίνη. Να το σπάσεις αποκλείεται.

Κι αφού είναι διαμάντι, κόβει κάποιες φορές. Τζάμια κόβει.

Τυλιγμένο με πλαστελίνη, το ρίχνεις στην τσέπη σου αφού δε θες να βλέπεις την ομορφιά (αστείο ακούγεται..)
Είσαι πλούσιος όμως. Και το ξέρεις.

Good dogs go to heaven

Με πρώτη και καλύτερη την ηρωίδα μου από χτες, την Ντρούνα!!!
Πέντε κιλά καθαρή αγάπη, και μια καρδιά χρυσάφι χωρίς εγωισμό.
Η ουρά της ακούραστη και το γαυγίσμα της γεμάτο χαρά και ποτέ φόβο!!!!
Πριν 11 χρόνια, ένα τυφλό κουτάβι μου συστήθηκε φίλη, και δραστική μάλιστα.
Χτες, με καθάρισε από κάθε θλίψη και πόνο, και τα πήρε μαζί της σε διαγαλαξίακό ταξίδι.

Μικρό μου, σ'ευχαριστώ για την αγάπη που γέμισες τις ζωές μας.

(ήθελες να βοηθήσεις χτες, το ξέρω..και σ'ευχαριστώ)

Screaming..

https://www.youtube.com/watch?v=PwXai-sgM-s&feature=youtube_gdata_player